عفو و بخشش (گذشت)
اگر عبارات تاكيدي ويژه عفو و بخشايش را به درستي بر زبان آوريد، در انجام آن موفق مي شويد.
ندا در دهيد كه « شما ديگران را سخاوت مندانه مي بخشيد» ذهن نيمه هوشيار (ضمير برتر يا همان ضمير ناخودآگاه) آن ها مشتاق عفو و بخشايش از جانب شماست. اطمينان داشته باشيد به محض بخشيده شدن از جانب شما، بي درنگ توسط فرشتگان خدا، از اين مساله آگاه خواهند شد.
قلب و ذهن خود را از هرگونه احساس نفرت، خصومت و پليدي بزداييد تا نور و معرفت الهي در آن جاي گيرد. در اينجا نيز قانون خلاء خود نمايي مي كند.
مطمئن باشيد، هرگز با رهايي عاطفي چيزي را از دست نمي دهيد. بلكه با اين كار راه را براي تجلي موهبت هاي عظيم تر مي گشاييد، آن هم بدون حس تملك يا سلطه جويي و وابستگي و دلبستگي.
پيامبر اكرم(ص): «بر شما باد به گذشت، زيرا جز بر عزت بنده نمي افزايد، پس از يكريگر گذشت كنيد تا خداوند شمارا عزت بخشد». به خاطر داشته باشيد كه همواره در محضر او به سر مي بريد.
حضرت علي(ع) نيز در اين باره فرموده اند: «آن كسي كه انتقام مي كشد يك روز خوش حال است اما آن كسي كه مي بخشد يك عمر مسرور خواهد بود».
چشم پوشي از خطاي ديگران و عفو و بخشش آنان، قبل از اين كه به سود خطاكننده باشد، موجب بزرگي و آرامش عفوكننده است.
ديگران را ببخشيد و عفو كنيد. عفو و بخشايش آسان تر از آن است كه مي پنداريد.
همچنان كه بزرگان ما فرموده اند، «در عفو لذتي است كه در انتقام نيست»
وقتی ببخشی ، همه را ، مخصوصا خودت را ، آن زمان است که احساس می کنی آرام شده ای. شايد بتوان گفت كه آرامش بزرگ ترين موهبت الهي است كه نصيب توي انسان شده است . وقتي از نظر روحي مقصر نباشي، دیگر به خودت نمی پیچی، خود را ملامت و سرزنش نمي كني و به خود زخم نمی زنی .
